Een jaar heeft het proces geduurd tussen Lucienne en mij. Een jaar waarin we samen zochten naar waar onzer beide verwachtingen en wensen lagen om samen verder te gaan in de dansstudio.Het was een mooi proces, maar ook eentje die veel van ons beide vroeg. Daarom duurde het een jaar. Voor mij betekende dit proces dat ik moest gaan loslaten en hoe dit voor Lucienne was zal ze zelf wel schrijven:)

Het begon bij mij met nadenken over de toekomst. Hoe wil ik oud worden als docent, choreograaf, theatermaker? Maar ook als therapeut, Artistiek leider van Beyond Words Productions? En vooral ook als persoon, vrouw van Alphons, moeder van Nathalie en Martijn en aanhang? Dat waren grote vragen die tijd nodig hadden om antwoorden te vinden die klopte met mijn hart, met mijn verlangens en mijn liefde voor de mensen in mijn leven.

Toen ik met 38 jaar een studie Psychosociale en Gestalt Therapie ging volgen wist ik al dat ik fysiek een stapje terug wilde doen, moest doen ook , en dat ik graag ander betekenisvol werk wilde kiezen naast mijn werk in de studio. Toen mijn praktijk Solid Ground Hulpverlening na een flinke studie een feit was kriebelde er nog iets anders. Namelijk hoe kan ik deze twee mooie beroepen combineren? Dat werd Beyond Words Productions. Podiumkunst, talentontwikkeling en Hulpverlening. Tja je raadt het al.. hoeveel kan je doen in een week? En hoe zat het met” rustiger aan doen”? Nou dat kan ik dus niet zo goed, en dus viel ik in de valkuil van op adrenaline alles aanpakken en mijn tanden in zetten. Daadkracht is een van mijn kernkwaliteiten, maar geloof me dat is ook een pijnlijke kwaliteit voor je gebit. Ik ben een soort piranha dat vasthoudt. Soms fijn maar ook vermoeiend. Dus loslaten dat werd mijn nieuwe thema. En is het nog wel even:)

Nu, vele jaren verder en wijzer, haha, dacht ik na over een partner in de studio. Dat zou zo fijn zijn! Samen delen de lusten en de lasten! Met mijn gezin over gepraat hoe dat voor hen is en of iemand zich geroepen voelde de toko over te nemen ter zijner tijd, en zo niet, of ze het plan wilde steunen dat ik op zoek ging naar een partner die tevens toekomstig opvolger is. En zo ging het dus.. en zo werd een kop thee met Lucienne ineens een serieus gesprek wat een jaar later leidde tot een partnerschap. Zo fijn!

Meer daarover later!

Leave a Reply